Karl Hoefer

Karl Hoefer urodził się w 1862 roku w Pszczynie, a zmarł 12 maja 1939 roku w Würzburgu. Po maturze wybrał karierę wojskową i ukończył szkołę oficerską. Od 1883 roku do I wojny światowej służył w różnych garnizonach śląskich. W czasie wojny dowodził pułkiem piechoty na froncie zachodnim. W 1915 roku został ciężko ranny i stracił rękę, a w 1918 roku uzyskał stopień generalski.

Po wojnie dowodził 117 Dywizją Piechoty, określaną oficjalnie jako Grenzschutz, stacjonującą na Górnym Śląsku. Był odpowiedzialny za terror wobec polskich działaczy narodowych oraz zbrodnie na Polakach wziętych do niewoli podczas I powstania śląskiego i po nim. W czasie III powstania śląskiego objął dowództwo nad górnośląskim Selbstschutzem i kierował niemieckimi kontrofensywami na Górę Świętej Anny oraz Kędzierzyn. Po zakończeniu walk przeszedł w stan spoczynku i napisał wspomnienia o Górnym Śląsku w latach 1918-1921. W 1936 roku Heinrich Himmler mianował go SS-Oberführerem.

Na podstawie artykułu „Karl Hoefer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.