Barbara Rokemberg
Księżna raciborska, karniowska i rybnicka
- Zmarła
- 1463
Barbara Rokemberg, znana także jako Barbara Orientowa, pochodziła z krakowskiej rodziny patrycjuszowskiej. Była żoną krakowskich mieszczan Wilhelma Willandta i Jerzego Orienta, a przed 10 marca 1451 poślubiła księcia Mikołaja V. Z tego małżeństwa miała dwoje dzieci: Mikołaja, który zmarł w dzieciństwie, oraz Małgorzatę, późniejszą żonę księcia zatorskiego Kazimierza II. Od 1451 była księżną raciborską, karniowską i rybnicką.
Po śmierci Mikołaja V w 1452 objęła oprawę wdowią i sprawowała samodzielne rządy w ziemi pszczyńskiej, będąc panią na Pszczynie. W 1454 gościła tam królową Elżbietę Rakuszankę. Po próbie przejęcia jej dóbr przez szwagra Wacława II odzyskała pełnię władzy w 1456. Rok później zawarła układ z Kazimierzem Jagiellończykiem dotyczący wzajemnego powstrzymania się od zbrojnych napadów. Uczestniczyła w odbudowie Pszczyny po pożarze z 1458. W 1462 została wygnana do Krakowa przez pasierba Jana IV. Ostatni raz odnotowano ją w krakowskich aktach 12 listopada 1463.
Na podstawie artykułu „Barbara Rokemberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
